zondag 16 juli 2017

En dit is viereneenhalf ...



















En toen kwam een reis naar het Krugerpark in Zuid-Afrika op ons pad. Na wat wikken en wegen besloten we dat mijn vrouw, Annemiek, zou gaan fotograferen met een Nikon D300 en een objectief van 105-450 mm (FFeq.) en ik zou gaan filmen. De Olympus OM-D E-M5 was hiervoor niet zo geschikt, dus er moest iets komen speciaal voor dit doel. Dat werd de Sony RX10-2; een camera met een zogenaamde 1" sensor (ongeveer 9 x 13 mm) met een vast en lichtsterk Zeiss-objectief van 24-200 mm (FFeq.). Deze camera werd de hemel in geprezen door Kirk Tuck op zijn blog Visual Science Lab. Het plan was om deze camera zowel voor video als voor "stills" te gebruiken. Daar kwam in de praktijk niet veel van terecht, omdat de instellingen tussen foto en video niet strikt gescheiden bleken. Hierdoor werd snel schakelen tussen foto en video feitelijk onmogelijk. Uiteindelijk heb ik er voor gekozen om in het Krugerpark uitsluitend de videostand te gebruiken.

Inmiddels heb ik de camera ruim meer dan een jaar in mijn bezit; filmen doe ik niet meer, maar de Sony RX10-2 wordt meer en meer gebruikt voor het fotograferen. Dat was nooit de bedoeling, maar het blijkt een genot om de camera voor fotografie te gebruiken vanwege de kwaliteit en de flexibiliteit van het 24-200 mm objectief; geschikt voor het gebied van close-ups tot telefotografie. De camera laat zich heel prettig bedienen met een diafragmaring op het objectief en een speciale knop voor onder- of overbelichten.

Natuurlijk zijn er ook nadelen: het voornaamste is de traagheid van zoomen, een tweede nadeel is de neiging tot ruis bij hogere ISO's; voeg daarbij dat de stabilisatie niet zo goed is als ik bij Olympus gewend ben en je begrijpt dat deze camera niet mijn eerste keuze is voor donkere omstandigheden.

 



























Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen